جغـرافیــا یعنی بی نهــایتـــ

دریاچــــه در حال مرگ ارومیـــه

شاید دیدن یک پل، وسط نمکزار بزرگ سوالات بیشماری در ذهن آیندگان ایجاد خواهد کرد...

حال و روز امروز دریاچه ارومیه، حال روز بیمار تشنه لبی را می ماند که دور تا دورش لیوانهای پر از آب چیده اند ولی حق نوشیدن ندارد.

مرگ مقدر هر موجودیست اما فرق است بین مرگ طبیعی با مرگ غیر طبیعی، زمانی می توان مرگ طبیعی برای دریاچه ارومیه متصور شد که چرخه آب بطور طبیعی در حوضه برقرار و تغذیه سطحی و زیرسطحی در جریان باشد. و دریاچه تحت شرایط طبیعی محیط مانند(کاهش بارندگی، افزایش تبخیر و ...) نتواند تعادل اکولوژیکی خود را حفظ کند.

اما واقعیت این است که آبی که سالهای قبل از احداث سدهای اطراف دریاچه به طور طبیعی در حوضه آبریز دریاچه ارومیه جریان داشته و حیات و بقای آن را تضمین کرده بود، با احداث سدهای متعدد در پشت این سدها انباشته شده و مورد مصارف گوناگون قرار گرفته و از دسترس دریاچه خارخ شده است. اگر دریاچه ارومیه را صندوق ذخیره ثروت روزگاران کهن منطقه فرض کنیم و آبهای سطحی و زیر سطحی وارده به دریاچه را منابع درآمدی این صندوق در نظر بگیریم و تبخیر و هدر رفت از این دریاچه را هزینه های صندوق به شمار آوریم. در شرایطی می توان به بقای موجودی این صندوق امید داشت که درآمد متناسب با هزینه وجود داشته باشد. اگر تحت هر عاملی درآمد کم یا قطع شود و هزینه ها همچنان به روال قبلی و حتی بیشتر از سابق ادامه داشته باشد، ثروت انباشته صندوق به مرور کاهش و بطور کلی از دست خواهد رفت و روزی شاهد صندوق خالی از ثروت خواهیم بود.

با احداث سدهای بی رویه با مقاصد مختلف، منابع تغذیه دریاچه ارومیه محدود یا بطور کلی قطع شده و دریاچه در قبال هزینه ها و تبخیرهای منطقه به ناچار دهه هاست از موجودی انباشته شده گذشته خود استفاده کرده و امروز شاهد اوضاع فاجعه بار آن هستیم.

انسان مالک طبیعت نیست بلکه جزئی از طبیعت است و برای ادامه حیات و بقای نسل خود در این کره خاکی محکوم به تعامل با محیط اطراف خود است، انسان همانگونه که برای خود حقوقی تعریف کرده و برای رسیدن به آن تلاش و مبارزه می کند، باید برای طبیعت و محیط زیست و موجودات جاندار و بی جان آن نیز حق حیات قائل شود، در غیر اینصورت روزگاری با قهر و خشم طبیعت مواجه خواهد شد که البته ماورای خشم آدمیست و به هیچ نحوی قابل کنترل و سرکوب نخواهد بود.

تصــویر ماهــواره لندست 8 _ دریاچـــه ارومیــه _ 31 مرداد 1402

نوشته شده در جمعه ۱۴۰۲/۰۶/۰۳ساعت 23:52 توسط علی اسفندیاری|